środa, 3 sierpnia 2011

Richard Dawkins - Samolubny Gen

Od niedawna do pracy dostaje się autobusem, jade jakieś 30 minut, więc aby wykorzystać swój czas wybrałem kolejną książke. Lubie tak sobie dobierać książki pod konkretne sytuacje, np zimą w metrze czytałem Kępińskiego, wieczorami Michio Kaku, a chodząc do lasu Fromma. Teraz siedząc w autobusie czytam Samolubny Gen napisany przez Richard Dawkins, który napisał wiele innych książek min rok temu miałem okazje przeczytać Ślepego Zegarmistrza, który zrobił na mnie wielkie wrażenie.

Książka już od początku jest powalająca. Aż dziw bierze , że tak długo z nią zwlekałem. krótko mówiąc teoria Dawkinsa brzmi tak: my ludzie jesteśmy tylko maszynami przetrwania w których przemieszczają się geny, nieśmiertelne geny.

Dawno temu już szperałem w sieci w poszukiwaniu uproszczoncyh wyjaśnień dotyczących DNA, genetyki , chciałem to zrozumieć i uzyskac podstawy do dalszych poszukiwań, ale jakoś trudno było mi wykopać coś dla laików. Jedyny sensownny link jaki znalazłem to ten:
http://www.wiw.pl/biologia/genetyka/
Okauzje się , że książka Dawkinsa jest tym czego szukałem, to właśnie on w spósb bardzo obrazowy przedstawia jak to wszystko działa i dlaczego. Opisuje budowe od podstaw pokazując jak i dlaczego wszystkie te procesy działają. W książce można znaleźć sporo profesjonalnego słownictwa , którego ja tu nie śmiem używać bo jak słusznie zauważył ktoś w komentarzu "zanim zaczniesz pałać pasją do myślenia, to najpierw przygłupie ogarnij ortografię" zupełnie się zgodzę co do mojej ortografii, a przygłupem jeśli ktoś tak chce niech mnie nazywa, w sumie deklaruje się od początku , że nie wiele wiem.

Dawkins trafnie pisze o świadomości cywilizacji, która przypomina raczej jej brak. Kontrowersyjne opinie bardzo do mnie trafiają, trafiają i powodują , że się zastanawiam. Weźmy np to: Dlaczego ludzie tak bardzo dbają o to by nie zabijać nienarodzonych dzieci , a nie dbają o los dzieci innych gatunków, gatunków zwierząt ? W tej myśli pokazuje, jak bardzo jesteśmy egoistami skierowanymi na swój gatunek, gatunek człowieka. Potem pokazuje wojska , jednostki idące zabijac ludzi takich samych jak oni ale z innych grup, grup społecznych.

Kiedy opisuje zachowania pingwinów, które to stojąc na krze lodowej boją się wskoczyć do wody bo może tam być foka, boją się i czekają na pierwszego który wskoczy , wtedy będzie wiadomo czy jest bezpiecznie czy nie. Kiedy żaden nie wskakuje, wpychają się nawzajem. Dawkins pokazując jakim egoizmem się kierujemy obrazowo przedstawia zakamarki świata natury, a wie co pokazuje bo chłop skończył zoologie i z tego co wyczytałem pojęcie ma o wielu dziedzinach.

Książka już od samych początków jest arcyciekawa, jedna z tych od których trudno oderwać wzrok. Polecam wszystkim zainteresowanym procesem ewolucji , ludizom gotowym poznać wiedze , która może dużo zmienić w myśleniu.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz